Berdyczów, Żytomierz, Kijów, Lwów, wsie obwodów winnickiego i chmielnickiego – łącznie ponad 30 miejscowości - w ramach wyprawy naukowo-poszukiwawczej - już odwiedzili badacze ceramiki barskiej. Zespół projektowy, w skład którego wchodzą garncarze, naukowcy, historycy sztuki, ma na celu znalezienie i sfotografowanie unikalnych okazów naczyń ceramicznych. Dlatego poszukiwania są przeprowadzane zarówno w zbiorach i ekspozycjach muzeów (od lokalnych po krajowe), jak i w prywatnych kolekcjach, działach ukrainoznawstwa instytucji edukacyjnych, domach kultury i u mieszkańców regionów. Wyprawy „W poszukiwaniu ceramiki Barskiej” lub „Gdzie tylko nie było garnka barskiego” odbywają się w ramach projektu „Odrodzenie tradycji ceramiki barskiej v. 2.0”, który jest realizowany przy wsparciu Ukraińskiej Fundacji Kultury, organizacji społecznej Barski Miejski Artystyczny Teatr Amatorski we współpracy z Państwową Akademią Kultury w Charkowie, Ukraińskim Ośrodkiem Badań Kulturowych oraz Zarządem Kultury i Przemysłu Kreatywnego Winnickiej Obwodowej Administracji Państwowej.Według kierownika projektu Romana Hryhoriewa w ciągu ostatnich kilku miesięcy zespół naukowców odwiedził wiele miejsc, w których udało się znaleźć okazy ceramiki barskiej. W szczególności odwiedzili Państwowy Rezerwat Historyczno-Kulturalny "Busza", galerię na świeżym powietrzu Aleksieja i Ludmiły Aleszkinów we wsi Bukatynka, Muzeum Chleba we wsi Białopole, Muzeum Historii miasta Berdyczowa, tamtejszą centralną bibliotekę miejską, Muzeum Literacko-Memorialne im. M.P. Stelmacha, Lwowskie Muzeum Etnografii i Rzemiosła Artystycznego Instytutu Ludoznawstwa Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, a także miejscowości dawnego rejonu barskiego i sąsiednich rejonów obwodów winnickiego i chmielnickiego. Najbardziej owocna okazała się podróż do Kijowa, gdzie zespół projektowy miał okazję zapoznać się ze zbiorami Muzeum Narodowego Ukraińskiej Ludowej Sztuki Dekoracyjnej, Muzeum Narodowego Architektury Ludowej i Życia Codziennego Ukrainy oraz Narodowego Muzeum Historii Ukrainy.„Mieliśmy rzadką okazję osobiście zobaczyć okazy ceramiki podolskiej, które są przechowywane w muzeach. Dzięki skoordynowanej pracy pracowników muzeów i uczestników wyprawy poszukiwawczej wybrano i zarejestrowano unikalne produkty barskich mistrzów garncarskich minionych wieków” - zauważa Roman Hryhoriew.Część okazów ceramiki barskiej odkrytych podczas wyprawy została przekazana Muzeum Ludowemu Ceramiki Barskiej. Jako pierwsze, zbiory zostały uzupełnione prezentami od słynnego krytyka sztuki Władimira Tytarenko i konsultanta naukowego projektu Anatolija Szczerbana. Składamy również szczere podziękowania za okazy ceramiki barskiej znalezione w rejonie murowanokuryłowieckim: mieszkańcom wsi Goraj, Nadzieje, Lastowlak i rodzinie Bińkowskich, a także dyrektorowi Domu Kultury wsi Wierbowiec Swetlanie Borżemskiej. Szczególne podziękowania za owocną współpracę należa się naczelnikowi Wydziału Kultury, Młodzieży i Turystyki rady wsi Kuryłowce Murowane Walentynie Wekluk.Obecne wyprawy były kontynuacją systematycznych prac nad odrodzeniem ceramiki barskiej rozpoczętych w 2018 roku. Następnie zespół projektowy odwiedził także muzea Połtawszczyzny, gdzie w Narodowym Muzeum-rezerwacie ceramiki ukraińskiej w Opisznie znajduje się duża kolekcja ceramiki podolskiej. W planach mieszkańców miasta na kolejne lata jest kontynuacja poszukiwań swojej ceramiki nie tylko na Ukrainie, ale także za granicą. Są ku temu wszelkie powody, ponieważ autentyczne wyroby garncarzy barskich są przechowywane w muzeach i kolekcjach Polski, Niemiec, wiele okazów zostało wywiezionych podczas wypraw etnograficznych z końca XIX i początku XX wieku do Petersburga i prowincji besarabskiej. Przestrzeń do badań i poszukiwań jest zatem nieograniczona.
Według kierownika projektu Romana Hryhoriewa w ciągu ostatnich kilku miesięcy zespół naukowców odwiedził wiele miejsc, w których udało się znaleźć okazy ceramiki barskiej. W szczególności odwiedzili Państwowy Rezerwat Historyczno-Kulturalny "Busza", galerię na świeżym powietrzu Aleksieja i Ludmiły Aleszkinów we wsi Bukatynka, Muzeum Chleba we wsi Białopole, Muzeum Historii miasta Berdyczowa, tamtejszą centralną bibliotekę miejską, Muzeum Literacko-Memorialne im. M.P. Stelmacha, Lwowskie Muzeum Etnografii i Rzemiosła Artystycznego Instytutu Ludoznawstwa Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, a także miejscowości dawnego rejonu barskiego i sąsiednich rejonów obwodów winnickiego i chmielnickiego. Najbardziej owocna okazała się podróż do Kijowa, gdzie zespół projektowy miał okazję zapoznać się ze zbiorami Muzeum Narodowego Ukraińskiej Ludowej Sztuki Dekoracyjnej, Muzeum Narodowego Architektury Ludowej i Życia Codziennego Ukrainy oraz Narodowego Muzeum Historii Ukrainy.
„Mieliśmy rzadką okazję osobiście zobaczyć okazy ceramiki podolskiej, które są przechowywane w muzeach. Dzięki skoordynowanej pracy pracowników muzeów i uczestników wyprawy poszukiwawczej wybrano i zarejestrowano unikalne produkty barskich mistrzów garncarskich minionych wieków” - zauważa Roman Hryhoriew.
Część okazów ceramiki barskiej odkrytych podczas wyprawy została przekazana Muzeum Ludowemu Ceramiki Barskiej. Jako pierwsze, zbiory zostały uzupełnione prezentami od słynnego krytyka sztuki Władimira Tytarenko i konsultanta naukowego projektu Anatolija Szczerbana. Składamy również szczere podziękowania za okazy ceramiki barskiej znalezione w rejonie murowanokuryłowieckim: mieszkańcom wsi Goraj, Nadzieje, Lastowlak i rodzinie Bińkowskich, a także dyrektorowi Domu Kultury wsi Wierbowiec Swetlanie Borżemskiej. Szczególne podziękowania za owocną współpracę należa się naczelnikowi Wydziału Kultury, Młodzieży i Turystyki rady wsi Kuryłowce Murowane Walentynie Wekluk.
Obecne wyprawy były kontynuacją systematycznych prac nad odrodzeniem ceramiki barskiej rozpoczętych w 2018 roku. Następnie zespół projektowy odwiedził także muzea Połtawszczyzny, gdzie w Narodowym Muzeum-rezerwacie ceramiki ukraińskiej w Opisznie znajduje się duża kolekcja ceramiki podolskiej. W planach mieszkańców miasta na kolejne lata jest kontynuacja poszukiwań swojej ceramiki nie tylko na Ukrainie, ale także za granicą. Są ku temu wszelkie powody, ponieważ autentyczne wyroby garncarzy barskich są przechowywane w muzeach i kolekcjach Polski, Niemiec, wiele okazów zostało wywiezionych podczas wypraw etnograficznych z końca XIX i początku XX wieku do Petersburga i prowincji besarabskiej. Przestrzeń do badań i poszukiwań jest zatem nieograniczona.